En dan ben je er na ruim 10 jaar nog steeds

Ja, ik wilde leren patroontekenen. En nee, absoluut niet in een groep op een school die ook nog eens cijfers geeft….Maar ja, dan begin je toch en na ruim 10 jaar zit je er nog steeds. De opleiding coupeuse was een hele ervaring. En die cijfers? Oh wat een uitdaging om ieder keer weer een hoger punt te bemachtigen. Dat lukte mij lang niet altijd, maar met veel vakkennis en engelengeduld werd ik keer op keer gestimuleerd om verder te gaan. En dat is gelukt. Wat ben ik dus blij dat ik de stap heb gezet. Al die kennis, enthousiasme en liefde voor het vak, heerlijk. Na de opleiding kwam er een plekje vrij in de groep gevorderde naaisters en daar mocht ik bij. En na al die jaren zit ik daar dus nog steeds. En zo fijn dat je niet altijd een ingewikkelde jurk of jas hoeft te maken, maar ook ruimte krijgt om andere, nieuwe dingen te ontdekken en leren. De afgelopen vier jaar heb ik met het team ook beroepsmatig mogen samenwerken in FACE – Studio RYN. En ook daar is wederom dezelfde passie, ervaring en tomeloze inzet een feest geweest om te mogen ervaren. Dank jullie wel en hopelijk mag ik nog veel van jullie blijven leren!

Lesgeven met hart en ziel

Momenteel volg ik de cursus coupeuse (2e jaar). In 2003 heb ik de “lockcursus” gevolgd en vrijwel onmiddellijk daarna de “lingeriecursus” en “hoeden maken”. Telkens zag ik dan al die mooie kledingstukken hangen waardoor het ging kriebelen. Pas 6 jaar later was ik eindelijk zo ver om mij in te schrijven voor de “coupeuse” opleiding. Nu zou ik willen dat ik het eerder had gedaan!

Wat mij het meest opvalt, en dat is in iedere cursus zo geweest, is de onvermoeibare inzet van de leerkrachten. Ik kan oprecht zeggen dat ze met hart en ziel lesgeven. Niets is te veel, je mag (bijna) alles vragen en wanneer je ook komt en wat er ook is… er is altijd een glimlach op hun gezicht. Voor mij heeft dat een uitermate positieve uitwerking.

De leukste ontdekking was wel het feit te beseffen dat door het berekenen van een aantal getallen volgens een bepaalde formule punten ontstaan die uitgezet dienen te worden. Deze punten verbind je door lijnen met elkaar en zo ontstaat er een patroon wat uiteindelijk in een kledingstuk resulteert.

Een andere ontdekking is dat ik nu door het volgen van de opleiding ieder bestaand patroon (Burda/Butterick/Vogue/Simplicity/ Knipmode enz…) naar believen kan veranderen en/of aanpassen in een door mij gewenste vorm/model.

Ook prettig om te beseffen is, dat het ontwerp/idee dat ik in mijn hoofd bedacht heb, door mij geschetst, berekend, getekend, uitgewerkt, geknipt en genaaid, door mij gemaakt kan worden. Ik kan niet anders zeggen… dat geeft een fantastisch gevoel. En als dan het eindresultaat ook nog eens als gegoten zit… is het pas echt kicken!!!

Er is een wereld voor me opengegaan

Door de coupeuse-opleiding is er een wereld voor me opengegaan. Al jaren was ik achter de naaimachine aan het ‘doe-het-zelven’ en met een abonnement op de Knipmode kwam ik best een eind, maar ik wilde meer.
Omdat ik klein ben, passen kleren uit de winkel en ook van kant-en-klare patronen niet altijd. Bovendien wil ik de modellen maken die ik in mijn hoofd heb en die wijken wel eens af van wat te krijgen is.

In deze opleiding kwam ik helemaal aan mijn trekken. De lessen waren goed opgebouwd, inspirerend én gezellig. Ik heb in drie jaar tijd zoveel geleerd en zo veel inzicht gekregen in patronen en naaitechnieken, dat ik het bijna niet kan benoemen. Het meest bijzondere vind ik wel, dat ik nu een idee of een plaatje van een kledingstuk kan omzetten in een compleet patroon op maat. En dat kan ik dan nog professioneel naaien ook. Tevoren had ik dat niet voor mogelijk gehouden.

Deze ontwikkeling begon in het eerste jaar met rokken, broeken en jurken. In de jaren daarna kwamen daar mantels en colberts bij, met alle mogelijke soorten kragen en zakken. Ook leerde ik leuke maatkleding voor kinderen te maken. En mijn man hield aan mijn opleiding een zeer persoonlijk getint winterjack, overhemd en broek over.

Nu ik mijn diploma heb, wil ik mogelijkheden zoeken om als ‘modemaakster’ verder te gaan. Samen met een vriendin, die dit diploma al eerder haalde, maak ik plannen voor de toekomst: een eigen collectie, maatkleding of lesgeven. Of misschien van alles wat. Wie weet welke nieuwe werelden er nog zijn…

De basis van mijn werk

Lieve Marian, José en Karin,
misschien kunnen jullie je nog herinneren aan mij – ik heb zo´n kleine 20 jaar geleden (ooops, kan dat?) jullie opleiding gevolgd en was toen al met kostuums bezig.
Nu bestaat er gelukkig een video over mijn laatste werk aan de Opera Frankfurt (Premiere was op 20.mei 2012).
Voor deze opera heb ik de kostuums wel “alleen maar” ontworpen – dus getekend en de werkplaatsen hebben naar mijn ontwerpen en aanwijzigingen gewerkt (het waren zon´n 200 kostuums totaal). Nog steeds is de basis van mijn werk de opleiding bij jullie, die ik inmiddels door een aanvullende theoretische studie en veel praktijkwerk afgerond heb.
Ook voor het lesgeven op de kunstacademie (Hochschule für Gestaltung, Offenbach) waar ik kostuumpraktijk en theorie les geef, kijk ik nog vaak in de boeken van “HJS”…
Ik hoop het gaat allemaal goed met jullie, hartelijke groetjes vanuit Frankfurt
van Berit

Eigen bedrijf gestart

Couture kleding maken, dat wilde ik altijd al graag doen.
Daarom wilde ik ook een goede opleiding volgen, verzorgd door mensen die met veel plezier het vak kunnen uitdragen.
Dit heb ik gedaan bij Hermsen, Janssen & Schuurman: coupeuse (3 jaar), daarna het jaar voor gevorderden, modetekenen (3 jaar), moulage, en nog diverse andere korte cursussen. Je leert natuurlijk zelf veel in de praktijk, maar een goede opleiding is wat mij betreft zeker een must.

Een grote liefde voor het vak, het creatief bezig zijn én het met mensen omgaan heeft mij doen besluiten mijn eigen bedrijf te starten.
Ik ben nu gespecialiseerd in het ontwerpen en maken van bruids- en maatkleding.
Mijn filosofie is dat iedereen er mooi uit kan zien, of je nu een maatje meer hebt of superslank bent. En ik wil daar graag op kledinggebied mijn bijdrage aan leveren.

Hoe werk ik nu?
Met een klant worden alle wensen doorgesproken. Daarna worden er patronen op maat gemaakt. Dit kan via een berekend maatsysteem (op papier) of via de moulagetechniek (direct op het lichaam).
Dan worden er proefmodellen gemaakt van katoen. Pas als de proefmodellen goed zijn, ga ik met de werkelijke stof aan de slag.
Er gaat zodoende een heel proces aan vooraf voordat een kledingstuk klaar is. Maar voor mij telt niet de hoeveelheid tijd die iets kost, maar wel of de klant zeer tevreden naar huis gaat.

Voor meer info: www.ange-couture.nl

Ans Gerritse
Arnhem

Uitdaging

Voor mij was de tassencursus een hele nieuwe uitdaging, waar ik met een aantal wensen naar toe ben gegaan. Namelijk het leren omgaan met leer, de ledermachine kunnen bedienen en het maken van tassen van andere materialen dan leer (plastic, skai, etc). Op een voor mij zeer toepasselijke manier heb ik van alles gemaakt tijdens de acht cursusavonden. Ik ben begonnen met een plastic tas voor mijn dochtertje van 7 jaar en heb daarna twee zwemtassen gemaakt. Daarna heb ik een patroon, wat aangeboden werd, van een portemonnee veranderd en een variatie hierop in leer gemaakt (voor het eerst met leer gewerkt). Vervolgens heb ik in de laatste les van twee oude riemen een nieuwe riem gemaakt: 3 heel verschillende dingen, waar ik met veel plezier aan gewerkt heb. Inmiddels (een maand na de cursus) heb ik nog een tas gemaakt (zie foto). Ik had niet gedacht dat er bij tassen maken zoveel komt kijken, vooral denkwerk. Dit vind ik er eigenlijk ook zo leuk aan. Wel heb ik profijt gehad van enige voorkennis die ik heb (ben namelijk een docent textiele werkvormen). Marianne, bedankt voor de acht leuke avonden en ik ga er zeker mee verder”.

Genoeg ruimte voor eigen ideeën

Voordat ik met de tassencursus begon, had ik al wel ervaring met de naaimachine, maar ik had nog nooit met leer gewerkt. Nu dus wel. Tijdens de lessen is er genoeg ruimte voor mijn eigen ideeen en ik vind het heel fijn om tips en trucs te leren en die meteen toe te passen. Ik ben heel tevreden over de tassen die ik heb gemaakt en krijg complimenten dat ze zo netjes afgewerkt zijn. Verder leer je natuurlijk ook van de ideeën van mede-cursisten. Voor mij is deze cursus echt een aanrader!

Aanrader

Had ik het maar jaren eerder geweten dat het maken en ontwerpen van tassen zo ontzettend leuk is!
Op de cursus leer je veel van de techniek en materialen, maar het is vooral de inspiratie die het zo aantrekkelijk maakt. Met veel ideeën vertrek je weer naar huis na de cursusmiddag zodat je thuis veel kunt doen, met name het ontwerpen, tekenen en de techniek van het in elkaar zetten. De vrijheid van je eigen ideeën ontwikkelen is geweldig. Je kan er jaren op voortborduren.

Erg leuke cursus

Ik heb de tassencursus èrg leuk gevonden. Naast het min of meer creatieve aspect van het maken van een tas heb ik gemerkt dat het ook een heel technisch “gebeuren” is om een tas te maken: hoe zit een tas in elkaar, welke onderdelen zitten er allemaal aan, wat is de werkvolgorde, en dergelijke. Ik merk ook dat ik nu elke tas die ik zie, maakt niet uit waar, bestudeer en probeer er achter te komen hoe hij gemaakt is. Wat mij betreft is dat een onverwacht “neveneffect” dat mij ook wel erg aanspreekt.
Jammer dat het zo snel voorbij is gegaan!

Tassencursus

Ik heb in de cursus “tassen maken” precies gevonden wat ik zocht: Creatief bezig zijn/ leren werken met verschillende materialen zoals leer, plastic, stof en accessoires met als resultaat een paar mooie tassen waarvan ik nu al veel gebruik maak.
In de eerste les een oud schoudertasje opgevrolijkt voor mijn dochter. Hierbij zie je gelijk hoe een tas in elkaar kan zitten. Daarna enthousiast aan een eigen ontwerp begonnen. Veel geleerd door het patroon, met hulp van Marianne, te tekenen. Ook over hoe het materiaal te verwerken en toe te passen. Echt een leuke, functionele tas voor het werk geworden.
Je doet ook ideeën op bij de mede cursisten want ieder maakt zijn eigen ontwerp en werkt met andere materialen. Hoeveel tassen je maakt bepaal je zelf. Ik vond het prettig om er ook thuis aan te werken, je hebt natuurlijk sneller een eindresultaat maar loopt ook eerder tegen vragen aan.
Het leukste aan het maken van tassen is voor mij wel dat je vanaf het begin (het ontwerp, de materiaalkeuze, hoe de tas op een praktische volgorde in elkaar te zetten, het toepassen van accessoires) tot aan het eind je creativiteit in “je tas” kunt stoppen.
Ik zal zeker nog meerdere tassen maken. Door alle hulp, ideeën, (schriftelijke) tips en tricks van Marianne is dit zeker mogelijk.